Δυσχέρειες Ρινικής Aναπνοής

Η ρινική αναπνοή λόγω της ανατομικής κατασκευής της μύτης και του μεταβαλλόμενου όγκου των ρινικών κογχών προβάλει αντίσταση κατά την είσοδο του εισπνεόμενου αέρα. Η αντίσταση αυτή αποτελεί το 50% περίπου της συνολικής αντίστασης που αυλού του ανώτερου αναπνευστικού. Η μεγαλύτερη αντίσταση δημιουργείται κυρίως στην ρινική βαλβίδα ( στην αρχική μοίρα, την είσοδο της μύτης) πράγμα που εξηγεί και τα βελτιωτικά αποτελέσματα στην αναπνοή των αθλητών δρόμου η χρήση ρινικών ταινιών ή διαστολέων.
Έχει τεκμηριωθεί από μεγάλο αριθμό μελετών πως κάθε μεταβολή της ρινικής αντίστασης επηρεάζει σημαντικά την και το εύρος των φαρυγγικών τοιχωμάτων. Μειωμένη ρινική αναπνοή προκαλεί αντανακλαστική στένωση και του φάρυγγα, με συνέπειες ροχαλητό και υπόπνοιες, άπνοιες. Η φαρυγγική απόφραξη – στένωση διατηρείται στη συνέχεια ανεξάρτητα αν βελτιώνεται η ρινική αναπνοή, κυρίως λόγω της αύξησης της επιφανειακής τάσης που έχει εντωμεταξύ προκληθεί με την παραγωγή τοπικά μεγαλύτερης ποσότητας βλέννης.
Έτσι η πλήρης ρινική απόφραξη  μπορεί να προκαλέσει επεισόδια υποπνοιών και απνοιών  όσο διαρκεί ακόμη και σε φυσιολογικά άτομα.
Η ρινική αναπνοή επηρεάζεται και με την σειρά της επηρεάζει την δίοδο του αέρα και στον φάρυγγα κατά την ύπτια θέση στον ύπνο λόγω αύξησης των υδροστατικών πιέσεων των τριχοειδών αγγείων οπότε και προκαλείται και επιπλέον αύξηση της ρινικής συμφόρησης.
Σκολιώσεις του ρινικού διαφράγματος, πολύποδες, αλλεργικές, αγγειοκινητικές, χρόνιες ρινίτιδες, παραρρινοκολπίτιδες μπορούν να επηρεάσουν την ροή του εισπνεόμενου αέρα και να προκαλέσουν αύξηση των ρινικών αντιστάσεων με ή χωρίς την αλλαγή της θέσης της κεφαλής και του σώματος στον ύπνο.
Η κυκλική εναλλαγή συμφόρησης – αποσυμφόρησης ( μπούκωμα – ξεμπούκωμα ) της μύτης λόγω διαστολής των κάτω ρινικών κογχών συμβαίνει και κατά τον ύπνο. Έχει παρατηρηθεί αντανακλαστική διακοπή του ρινικού κύκλου με την πίεση του αντίστοιχου πλάγιου του θώρακα.
Σημαντική ρινική συμφόρηση προκαλεί απώλεια των σταδίων 3  και 4 του ύπνου και αυξάνει τις αφυπνίσεις κατά τη διάρκεια του ύπνου             ( σύνδρομο αυξημένων αντιστάσεων του ανώτερου αναπνευστικού).
Μέθοδος SNORE CHECK
Το Ροχαλητό

είναι ο ήχος που παράγεται κατά τη διάρκεια του ύπνου από τη δόνηση των τοιχωμάτων του φάρυγγα και της μαλακής υπερώας (το πίσω τμήμα της οροφής του στόματος, του «ουρανίσκου»).
Η δόνηση αυτή των τοιχωμάτων δημιουργείται από τη δύσκολη δίοδο του αέρα μέσα από ένα στενεμένο φάρυγγα.
 Η στένωση του φάρυγγα   οφείλεται σε παράγοντες που έχουν σχέση με την ανατομική κατασκευή της περιοχής και το βαθμό μυϊκής χαλάρωσης την ώρα του ύπνου. 
 Έχει παρατηρηθεί ότι το ροχαλητό είναι πιο συχνό στους υπέρβαρους, σ’αυτούς που γεννήθηκαν με στενό αυλό κυρίως στην είσοδο του στοματοφάρυγγα ή κοντό λαιμό. Είναι συχνότερο στους άνδρες από ότι στις γυναίκες.
Παράγοντες που επιδεινώνουν το ροχαλητό είναι η χρήση οινοπνευματωδών, ηρεμιστικών, υπνωτικών και το κάπνισμα.
Το ροχαλητό μέχρι πρόσφατα αντιμετωπίζονταν  σαν μια «φυσιολογική παραλλαγή» της αναπνοής, κυρίως ενοχλητική  για αυτούς που κοιμούνται με αυτόν που ροχαλίζει.
Οι ιατρικές έρευνες τα τελευταία χρόνια απέδειξαν ότι το ροχαλητό είναι 
  μη φυσιολογική αναπνοή κατά τον ύπνο και σε αρκετές περιπτώσεις
πρώτη "ηχηρή" ένδειξη σοβαρών διαταραχών στον ύπνο, με σοβαρές επιπτώσεις.

Αποφρακτική Άπνοια Ύπνου


Σε ορισμένους ανθρώπους το ροχαλητό συνοδεύεται από πλήρεις διακοπές της αναπνοής που διαρκούν από μερικά δευτερόλεπτα μέχρι  και πάνω από ένα λεπτό.
Κατά τη διάρκεια των διακοπών αυτών σταματάει το ροχαλητό και ξαναρχίζει πιο έντονο όταν το άτομο ξαναρχίζει να αναπνέει. Οι διακοπές αυτές της αναπνοής ονομάζονται άπνοιες .
Εάν ένα άτομο εμφανίζει  μεγάλο αριθμό απνοιών και παρουσιάζει ημερήσια υπνηλία , κόπωση, και άλλα συμπτώματα που οφείλονται στις άπνοιές του θεωρείται ότι πάσχει από το σύνδρομο της άπνοιας στον ύπνο.
Όταν οι άπνοιες είναι μικρού αριθμού και μικρής διάρκειας μπορεί να μην παρουσιάζεται κανένα σύμπτωμα και συνήθως αγνοείται και η ύπαρξή τους. Με την πάροδο των ετών, συχνά, ο αριθμός των απνοιών αυξάνεται και οι άνθρωποι αυτοί αρχίζουν να εμφανίζουν   συμπτώματα από τα οποία μπορούμε να υποψιαστούμε  το σύνδρομο της άπνοιας στον ύπνο.   Στην αρχή μπορεί να εμφανίζονται λίγα απ’αυτά τα συμπτώματα και σε ελαφρά μορφή. Όσο αυξάνεται ο αριθμός των απνοιών προστίθενται και τα άλλα συμπτώματα και επιβαρύνονται τα προϋπάρχοντα.
Οι ασθενείς που πάσχουν από το σύνδρομο της άπνοιας στον ύπνο σχεδόν πάντα αναφέρουν ότι ροχαλίζουν από χρόνια.
Η σύζυγος ή ο σύζυγος παρατηρούν συχνά ότι το ροχαλητό και η αναπνοή τους σταματάει για λίγο, ενώ αυτοί προσπαθούν να αναπνεύσουν και κινείται ο θώρακας και η κοιλιά τους. Συχνά τους σκουντάνε με τον φόβο ότι έχουν πάψει να αναπνέουν. Οι ίδιοι οι ασθενείς συνήθως δεν αντιλαμβάνονται τις άπνοιες και σπάνια ξυπνάνε τελείως, με αίσθημα σαν να πνίγονται. Ο ύπνος τους είναι πολλές φορές ανήσυχος με στριφογυρίσματα και τινάγματα των χεριών και των ποδιών καθώς προσπαθούν να πάρουν αναπνοή. Η έντονη αυτή μυϊκή δραστηριότητα μπορεί να προκαλέσει και έντονο ιδρώτα. Συχνά εμφανίζουν νυχτερινή συχνουρία. Ξυνίλες και καούρες μπορεί να παρουσιάζονται λόγω αναγωγής του περιεχομένου του στομάχου.
Το πρωί ξυπνάνε πολλές φορές με πονοκέφαλο ή βάρος στο κεφάλι και ξερό λαιμό και στόμα και παραπονιούνται ότι δεν χόρτασαν ύπνο και δεν ξεκουράστηκαν. Συχνά γίνονται νευρικοί και κακόκεφοι ή στενοχωριούνται εύκολα. Ένα άλλο ιδιαίτερα σοβαρό σύμπτωμα που αναφέρουν πολλοί είναι η μείωση της σεξουαλικής ικανότητας.  . 
 Εκτός από αυτά τα συμπτώματα επειδή κάθε άπνοια προκαλεί πτώση του οξυγόνου τους αίματος και αύξηση του διοξειδίου του άνθρακος, σε ασθενείς με προϋπάρχουσα αναπνευστική νόσο ή στεφανιαία νόσο οι υποξαιμίες αυτές είναι επικίνδυνες για τη ζωή. Και αυτό γιατί το οξυγόνο στο αίμα πέφτει σε χπολύ χαμηλά επίπεδα με αποτέλεσμα την επιδείνωση της προϋπάρχουσας νόσου ή την εμφάνιση επικίνδυνων καρδιακών αρρυθμιών ακόμη και αιφνίδιου θανάτου.  Αποτέλεσμα των απνοιών και της πτώσης του οξυγόνου στο αίμα είναι και η αύξηση της πίεσης του αίματος και η βλάβη της καρδιάς και των αγγείων. Έχει βρεθεί ότι το 30% των ασθενών με αρτηριακή υπέρταση εμφανίζει άπνοιες κατά τη διάρκεια του ύπνου. Για το λόγο αυτό οι υπερτασικοί που ροχαλίζουν χρειάζονται έλεγχο για να διαπιστωθεί αν παρουσιάζουν άπνοιες.
Οι άπνοιες αυτές χρειάζονται θεραπεία και αν διορθωθούν βελτιώνεται και η υπέρταση.
Σε ορισμένους ανθρώπους το ροχαλητό συνοδεύεται από πλήρεις διακοπές της αναπνοής που διαρκούν από μερικά δευτερόλεπτα μέχρι  και πάνω από ένα λεπτό.
Κατά τη διάρκεια των διακοπών αυτών σταματάει το ροχαλητό και ξαναρχίζει πιο έντονο όταν το άτομο ξαναρχίζει να αναπνέει. Οι διακοπές αυτές της αναπνοής ονομάζονται άπνοιες .
Εάν ένα άτομο εμφανίζει  μεγάλο αριθμό απνοιών και παρουσιάζει ημερήσια υπνηλία , κόπωση, και άλλα συμπτώματα που οφείλονται στις άπνοιές του θεωρείται ότι πάσχει από το σύνδρομο της άπνοιας στον ύπνο.
Όταν οι άπνοιες είναι μικρού αριθμού και μικρής διάρκειας μπορεί να μην παρουσιάζεται κανένα σύμπτωμα και συνήθως αγνοείται και η ύπαρξή τους. Με την πάροδο των ετών, συχνά, ο αριθμός των απνοιών αυξάνεται και οι άνθρωποι αυτοί αρχίζουν να εμφανίζουν   συμπτώματα από τα οποία μπορούμε να υποψιαστούμε  το σύνδρομο της άπνοιας στον ύπνο.   Στην αρχή μπορεί να εμφανίζονται λίγα απ’αυτά τα συμπτώματα και σε ελαφρά μορφή. Όσο αυξάνεται ο αριθμός των απνοιών προστίθενται και τα άλλα συμπτώματα και επιβαρύνονται τα προϋπάρχοντα.